بررسی موسيقی پاپ در ايران

سلام خوب مثل اينکه بيشتريا اومدن مصاحبه رو خوندنو نظر ندادن (بيشتريها هم که اصلان نخوندن)يه روزی آخر در اين وبلاگ خودمو ميبندم!

اما ميخام دوباره نقد های خودمو شروع کنم اول بريم ببينيم موسيقی پاپ چيه؟(البته قابل ذکره که من فقط منظورم پاپ ايرانی هستش.)

موسيقی عامه پسند و مردمی popular پس مهترين وجهش مردمی بودنشه
حالا يه نکته پس يه آلبوم مثلا کلاسيک يا رپ اگه همه مردم بهش گوش بدن ( از فردا بياين خيابون ببينين همه متاليکا گذاشتن ) ميشه پاپ؟

من خودم هميشه موسيقی رو با اجزاء اون تفکيک ميکنم:
يک آهنگ تشکيل شده از ۱=ترانهlyrics (شعر) ۲=خواننده(صدا) ۳=موسيقی
که بنظر من ميشه با اين روش هر موسيقی رو در جای خودش شناخت.

حالا تو پاپ ترانه ها معمولا موضوعات مطرح روزه و مسايل اجتماعی وعشق و عاشقی و...
خواننده صداش خيلی مهمه بخصوص در اين نوع سبک البته بنوعی ميشه گفت هم شعر هم صدا و عامل موفقيت هم بيشتر همينه ( تو ايران ميشه از گروه آريان اسم برد )
و سومين عامل در اين نوع سبک هميشه در درجه سوم قرار داره که بیشترین آهنگا رو هم با یه کیبورد سرو تهشو هم میارن(بازم آریان)

پس تا اینجا بگم این نوع موسیقی رو اصلان نمیشه بهش ارزش موسیقی داد البته شاید یه آهنگی بیاد خاطره انگیزو نمیدونم مثلا خدا اما ارزش آهنگسازی نداشته باشه ( تو پاپ ایرانی بیشتر رو حس کار میکنن تا چیزای دیگه)

متاسفانه همین عامله که میشه گفت پاپ ایرانی چیزی جز ابتذال نیستش البته نه همشون اما بیشترشون مثلا من خودم ترانه های گوگوش - شهیار قنبری - داریوش - سیاوش قمیشی رو هیچ موقع نتونستم مبتذل بدونم چون به سه فاکتور گفته شده دقیق عمل کردن جالبیشم اینه این ۳ نفر رو میشه لس آنجلسی با محتوا و با ارزش قبول کرد .

تو ایران هم بنظر من تنها علیرضا عصار کار پاپ حرفه ای انجام میده چون هم از ترانه های قوی استفاده میکنه صدای خوبی هم داره فواد حجازی هم در کنارش تو آهنگسازی دخالت داره اما مثلا به آریان نگاه کنید هیچ کدوم از موارد دیده نمیشه از لحاظ ارزش موسیقی به نظر من چیزی برای گفتن ندارن تنها عامل موفقیتشون مسایل جانبیشون بود(بودن محمد گلزار + استفاده کردن از دختر در گروه به عنوان گیتاریست برای اولین بار تو ایران و یه اسپانسر با نفوذ و قوی و اخرین عامل هم گروه بودنشونه چون تو ایران کمتر به گروهی کار کردن توجه شده که بنظر من در جای خودش کار باارزشیه)

من اومدم گفتم آریان چون فعلا تو ایران اینا مطرحن پس منظورم تنها این گروه نیست .
بدبختی کار تو ایران اینه که بعضی ها کارشون با یه آهنگ میگیره!!!مثلا یه آهنگ ۸/۶ قری میدن بیرون یه شبه معروف میشن البته بیشتری ها تو پاپ دنبال شهرت و پول هستن تا بالا بردن فرهنگ موسیقیایی مردم
خوب حالا اسم این موسیقی رو چی میشه گذاشت ؟
مبتذل و بی ارزش

یکی از دلایلی هم که این نوع سبک از طرف سبکهای دیگ تحقیر میشه یا از طرف موسیقیدانان همینه چون ارزش کار موسیقی در اون پائینه البته تو بعضی از کارها میشه شمه ای از حرفه ای بودن رو دید اما مقطعیه
تو ایران تنها کسانی یو که من قبول دارم علیرضا عصار با محمد اصفهانیه
(شادمهر عقیلی هم بنظر من تو موسیقی پاپ ایرانی خیلی مهم بود یه نوع استارت برای گروههای دیگه و متاسفانه برای آهنگهای ۸/۶
البته در مورد شادمهر بگم من خودم تو آلبومهایی که داده تو ایران مثل دهاتی و مسافر میشه پاپ حرفه ای رو دید چون با بضاعتی که اون زمان داشت تونست کار قوی بیرون بده بعدشم کارها تکراری نبود سبک جدیدی داشت یه توجهی کنید به سیاوش قمیشی که من میگم بنوعی خداترین و حرفه ای ترین کسی هست که در حال حاظر تو پاپ هست چون همیشه سعی کرده روش و تکنیک جدیدی به آهنگهاش اضافه کنه
در آخرم بگم بابا تو ایران نمیتونی کار حرفه ای بکنی آقا نمیشه تو اینجا ۹۵ درصد مرم از آهنگ فقط قری بودنشو کافی میدونن پس من بیام بگن آقا بیا مثلا برو سمفونی شماره ۳ بتهوون گوش بده یا برو فلان کارو گوش بده نه اینجا کسی نه ارزش این چیزارو میدونه نه بدبختانه گناهی دارند چون اینجوری گوششونو عادت به این چیزا دادن چون توایران الان دیگه هنر مطرح نیست شکم رو کردن راس تمام امور پس بنظر من کار عبثی بخایم مردمو تغییر بدیم ذات ایرانی تو حس همین حالا کسانی هم که فکر ميکنند ميشه کاری کرد بيان بگن چيکار؟؟؟؟

در آخر بگم الان ساعت ۶ صبح من ۱ ساعتی هست دارم تایپ ميکنم اگه اشتباه تایپی بود ببخشيد نميدونم ديگه باز حامد چت کرده


منتظر نظرتون هستم   
نویسنده : unforgiven ; ساعت ٥:٥٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ اسفند ،۱۳۸۱