مصاحبه (۲)

اگر در بين اين همه آ لبوم پاپ که وجود دارد هيچ کد ام خوب نيست پس چرا اينقدر مخاطب دارد؟

اولا که مخاطبها آگا هی ندارند و دليل اين هم اينست که خيلی ها که بايد به مردم آگاهی ميدادند اين کار را نکردند چون اين بازار تعطيل ميشود و پول کمتری به جيب ميزدند و ثانيا اشکال از خود مخاطبان است من واقعا سوالم اينست که جوانها چرا اين موسيقی را گوش ميدهند مگر چه چيزی برايشان دارد ؟ چه به آموخت هايشان اضافه مميکند ؟ به غير از اينست که يکی دو هفته گوش ميدهند بعر کنارش مي اندازند؟

موسيقی ايرانی در چه جايگاهی است؟

اين موسيقی هيچ ارزشی ندارد و در هيچ طبقه بندی و تقسيم بندی بين المللی نمي گنجد . چون سبکی ندارد . وقتی موسيقی ترکی استانبولی به عنوان پاپ ايرانی از تلويزيون پخش ميشود چه بايد گفت!فاجعه است کجای دنيا اين کار را ميکنند؟

حالا به نظر شما چه بايد کرد؟
دو راه بيشتر وجود ندارد يکی اينکه يا شورای وزارت ارشاد درست عمل کند و کارهيی را مجوز دهد که ارزش هنری داشته باشد و هم اين کارها را در سطل آشغال بريزد و کار را چند نفر که موجه هستند شروع کنند . يکی دو تا آلبوم داشته باشيم بهتر از اين وضع است و به قول معروف يک ده آباد به از صد شهر خراب.
اين کارها باعث آبروريزی بين المللی است.

و راه دوم؟
راه دوم همين است . اينکه اين موضوع را رها کنيم تا راهش را برود و خدا ميداند چقدر طول ميکشد که مردم اگاهی پيدا کنند در اين بين هم خيلی ها جيبشان را پر کنند.

يکی از دلايلش ميتواند اين باشد که ما نزديک بيست سال به طور جدی موسيقی نداشته ايم.

بله يکی از دلايلش اين است اما مگر آنهايی که رفتند لس آنجلس وسی سال دارند کارشان را آنچا دنبال ميکنند به جايی رسيدند؟< سی سال کم نيست اگر قرار بود تحولی اتفاق بيفتد تا به حال ميافتاد و جای تاسف اينجاستکه آنهايی که اينجا کار ميکنند آنان را الگو قرار ميدهند.

شما چرا سعی نکرديد ديگران را آگاه کنيد؟مثلا چند نفر را آموزش ميداديد که حداقل تا امروز چند نوازنده خوب داشته باشيم.

مدتی چهار سالی تدريس ميکردم اما از زمانی که توانستم آلبوم بدهم اين کارها را رها کردم.چون فکر کردم آگاهی به وسيله آلبوم گستردهتر است مگر من به تنهايی چه کار ميتوانم بکنم.
با يک گل بهار نميشود . برای اين ابتذال من کاری نميتوانم بکنم. راستش را بخواهيد ديگر خسته شده ام احتمال دارد يک آلبوم ديگر کار کنم -ديگر آلبوم نخواهم داد شايد تک و توک اهنگ هايی بسازم .
حالا اين موسيقی پاپ و اين هم مردم ... نه اينکه بخواهم موسيقی را رها کنم اما صبر و تحمل هم اندازه ای دارد.

آلبوم جديدتان (تفنگ دسته نقره ) تا چه اندازه به کارهايتان نزديک است؟

در آلبومهای قبلی آنقدر محدوديت داشتم که نميتوانستم کاری را که بخواهم ارائه دهم . آن زمان ريتم ممنوع بود - صدای گيتار ممنوع بود - شعر محاورهای هم نبايد استفده ميشد اما تفنگ دسته نقره تقريبا به کارهای خودم نزديک است چيزی حدود ۸۰ درصد.

و حرف آخر؟
به جوانها توصيه ميکنم که اين کارهای مبتذل را نخرند هيچ تفاوتی برايشان ندارد . اگر اين بازار از بين برود آنها هم ميروند سر کار اصليشان.
از جوانها ميخواهم آگاهانه عمل کنند وبه خاطر سلامت گوش و ذهنيت موسيقی که بخشی از ساختار شخصيتی هر فرد را به خود اختصاص ميدهد و به ويژه برای حفظ هويت ملی از خريد موسيقی پاپ مبتذل خودداری کنند و پول خود را بی جهت به دلالان و شيادان که لطمات جبران ناپذيری به فرهنگ اين کشور زده اند نريزند.
  
نویسنده : unforgiven ; ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۸ بهمن ،۱۳۸۱