ليلی افشار (قسمت اول)

سلام. حالتون خوبه؟ با يه تغيير سبک جزئی چطوريد؟؟ دوست دارم يه چند خطی درباره خداترين کلاسيک کار ايران بنويسم. خوشم مياد ذهن اينکاره ها فقط جلب يه نفر می شه: لیلی افشار. دکتر افشار از ۹ سالگی بخاطر اينکه تو يه خانواده فرهيخته و هنرمند بدنيا اومده بود به آمريکا سفر می کنه تا گيتار کلاسيک رو درست حسابی ياد بگيره. اون تونست ظرف مدتی خودشو بين خانواده کلاسيک کارا جا کنه و طی مدت کوتاهی جزو بهترين ها و در همه محافل کلاسيک (تقريبا منهای ایــــــران و چند کشور عقب افتاده ديگه) شناخته بشه. در سال ۲۰۰۰ بعنوان بهترين کلاسيک کار زن دنيا خدايی خودشو ثابت می کنه و در ليست دوازدهمی کلاسيک کارهای جهان قرار می گيره که واقعا افتخار بزرگی برای کشور ماست. يادمه پارسال آخرای اسفند توی فرهنگسرای نياوران غوغايی کرد که کف همه از دم بريده بود. نميدوونم شما تاحالا قطعه Astarios رو گوش کرديد يا نه؟ لیلی تو کنسرتش به طرز وحشتناکی اونو اجرا کرد. من تا قبل از اينکه از نزديک اجرای زنده اين آهنگ رو ببينم فکر می کردم اين آهنگ دو تا نوازنده داره...ولی وقتی افشار جلوی چشم ۳۰۰ نفر اونو يه نفری اجرا کرد من به خدايی دو نفر پی بردم: يکی خود ليلی يکی هم John Williams چون اوون MP3 که من گوش کرده بودم مال ويليامز بود. خلاصه من اوون شب طرز تفکرم نسبت به ساز عوض شد. بعد از کنسرت هم يه عکس با ليلی افشار و يکی از دوستام انداختيم و اوون شبو تبديل به يکی از بياد مووندنی ترين شبای زندگيمون کرديم. قسمت دومشو ۲-۳ روز ديگه می نويسم حتما بخوونيدش.

نوشته شده توسط حمید
  
نویسنده : unforgiven ; ساعت ۳:٤۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۸ دی ،۱۳۸۱