موسيقی هنر زندگی

سلام
بعضی اوقات که به وبلاگ برو بچه های عشق متال-رپ-پاپ و ... ميزنم ميبينم همه يه پا خودشونو end اون سبک ميدونن يا نظراتی ميدن که آدم نميدونه از کجا در آوردن يا همه فقط رفتن يه کتاب بررسی موسيقی متال:اديب وحدانی : رو خوندن بعدشم ميخوان هر چی بگن از اون مايه ميزارن!!!
من خودم هيچ ادعايی در مورد موسيقی ندارم و نميخوامم داشته باشم .

دليلشم اينه که به نظر من موسيقی يه هنر هنری که ميتونه هر شخصی رو با هر سن و روحيه
ارضا کنه .
چرا بعضی ها از موسيقی پاپ خوششون مياد بعضی ها با رپ و بعضی ها هم با متال؟
چرا؟
دليلش همون داشتن روحيه و احساسات مختلف يه زمانی من خودمن اين گروه های پاپ ومسخره ميکردم اما يه زمانی رسيد که فهميدم هدفم از اينکه اينقدر به موسيقی گرايش پيدا کردم اين نيست که با اون خودمو مطرح کنم يا بين بقيه همش پز اطلاعاتمو بدم.
فهميدم هدفم آرامش روح خودمه پاسخ به بعضی از هيجاناتم.

يه زمانی بود که به جايی رسيدم که فقطdeath metal /trash metal گوش ميدادم عشقم شده بودsepultura اما الان ديگه به راحتی ميگم ديگه حال نميکنم
مثل بعضی از اين متال بازا هم نيستم که تعصب داشته باشم که نبايد برم يه آهنگ مثلا پاپ يا حتی ايرانی گوش بدم-افت داره-نه من با هر چی که بهم حال بده ميخوام زندگی کنم حالا ميخواد هر چی باشه
يه حرف بسيار زيبا از :vangelis '
من از آدمهايی که از موسيقی فقط ايرادهای تکنيکی گرفتن رو بلدم بدم مياد
شنونده حقيقی کسی هست که با تمام وجودش-احساسش-يه آهنگ رو گوش ميده
این سخنی از خودم:

يک قطعه آهنگ مجموعی است از نت های در هم و بر هم اين ما هستم که با عشق اونو مرتب ميکنيم موسيقی زاييده بخش پنهان انسانهاست که در يک آن بهش وجود میبخشیم .

حامد   
نویسنده : unforgiven ; ساعت ۱:٢٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٢ آذر ،۱۳۸۱